Büyük bir insan demiş ya hani "Perception is reality" diye...
Bu resim bana güzel bir şeyler çağrıştırıyor. Bakınca bir kurtarıcı, bir kahraman ve üstelik güçlü, kuvvetli, kararlı ama yüzü henüz karanlık, daha kim bilmiyoruz; geride bırakılıp, yenilerine çevrilen bir takvim zamanındayız, henüz vakti gelmemiş; gönlümüz aşkla, içimiz şarapla sarhoş olmuş da bilincimizi kaybetmişizi çağrıştırıyor. Baktıkça kulağıma Dixie Chics'in şarkısı kendiliğinden doluyor... Sonra - henüz - tanımadığım birine bu şarkıyı sessizce, içimden haykıra haykıra söylüyorum; duysun da hemen gelsin, fazla bekletmesin beni diye... Umutlanıyorum... Derken "Bu ne böyle, çok korkunç bir resim bu!!" yorumu geliyor... O gözleri alıyorum, bir daha bakıyorum ve anlıyorum... İşte algı farkı!
Yine de algıladığım gibi, gönlümden geçtiği gibi istiyorum... İsteyenin bir yüzü...
