Yazamıyorum...
Değil yazmak; ben gibi uyuyamıyorum, düşünemiyorum, okuyamıyorum, çalışamıyorum... Bu kadar mutluyken hiç bir şey yapamıyorum. En son postumun hemen arkasından neler olmuş neler...
Aslında çok isterdim paylaşabilmeyi: güzel Amsterdam günlerini, harika Hırvatistan seyehatimizi, sezonsal festivalleri, ev yapımı köfte mangal muhabbetini, Büyükada bisiklet turlarını, Ankara'daki baloyu, geceyarısı mozaik pastasını, tahin pekmezi, pazar sabahı kreplerini, wasabi ve soya kokan sushi seanslarını, rakı balık kaçamaklarını, oyuncak arabaları, müzik kutusunu, kelle paçayı, konserleri, içkileri, profesörü, fotoğrafları, şarkıları, çiçekten taçlarımı; her şeyi, dengeyi, huzuru, mutluluğu...
Yazamıyorum; ama yaşıyorum.
